Blog/vlog

Terugblik op de voorstelling ‘Het oog van Godot’ i.s.m. de Stilte

Stralend op de achterbank zit ze naast me, ze geeft bijna licht… Het is half één ’s nachts en samen met Millanie reis ik terug van haar optreden op de Cultuurnacht in De Grote Kerk van Breda. Millanie heeft het Syndroom van Down, zo noemt men dat, maar ik geloof niet dat ik iemand eerder ooit zo Up heb gezien.

Toen Millanie haar carrière als actrice bij Theaterwerkplaats Tiuri begon was ze net een grijs muisje. Zoals bij veel van de spelers wisten wij nog niet wat er in haar omging en welk talent onder die ogenschijnlijk stille buitenkant zat verstopt. Totdat zij het podium op liep… Daar mag ze op haar manier haar verhaal vertellen. Daar mag ze zichzelf zijn. En al doende stond er een krachtige vrouw in haar op.

Vanavond stond deze vrouw samen met haar collega’s van Tiuri te schitteren samen met de professionele dansers van De Stilte in de voorstelling  “Het Oog van Godot”. Voor de in totaal bijna 2.000 man publiek deelden zij een ervaring in de universele taal van het lichaam. Een taal die wij als kind allemaal verstonden wordt weer wakker, en wij worden geraakt…

De voorstelling had als thema “zien en gezien worden”. En dat is precies wat ik van dit project geleerd heb. Wees stil en kijk. De kracht van aandacht wordt in het dagelijks leven maar zelden bewust gebruikt. Als toeschouwer kon je er bij deze voorstelling niet omheen. En het talent van de spelers van Tiuri kreeg daarmee vleugels.

Terug in de auto vraag ik aan Millanie of ze na haar zeven optredens van die avond moe is? “Nee” zegt ze stralend en ze vervolgt: “Ik wil meedoen met de grote live shows van tv”. Geluk vult elke vezel en elke porie van haar lichaam. Het is half één s’nachts en Millanie straalt als een engel..

Bas Roijen, dramadocent en kwartiermaker

Tijdens het repetitieproces van ‘Het Oog van Godot’, vlogt en blogt Bas Roijen, dramadocent en kwartiermaker bij Tiuri, over zijn ervaringen:

Een trotse speler van Tiuri loop binnen om me met een brede grijns de foto te laten zien die van haar in de krant staat. “En God zag dat het goed was” kopt dagblad BN DeStem. Een jaar geleden had ik niet kunnen bedenken dat Marjo nu met dit bericht naast me zou staan.

In het laatste kwartaal van 2016 zijn de spelers van Theaterwerkplaats Tiuri een serie uitwisselingen aangegaan met de dansers van het Bredase dansgezelschap De Stilte. Als theatermaker bij Tiuri mocht ik getuige zijn van deze bijzondere ontmoeting.

Stelt u zich voor: een open ruimte met een tribune en in het midden een grote rood vlak op de vloer. Aan elke kant staat een groep van ongeveer twaalf mensen elkaar nieuwsgierig aan te staren. Ogenschijnlijk kunnen deze twee groepen niet verder uit elkaar liggen: de spelers van Tiuri wijken af van de norm en worden omschreven als “beperkt”. De dansers van De Stilte zijn afgetraind en bewegen sierlijk, zij voldoen maatschappelijk gezien aan alle maatstaven van uiterlijke perfectie. Kortom, zij lijken totaal verschillend te zijn. Daarbij komt nog dat de meeste dansers niet uit Nederland komen en ze elkaar ook niet kunnen verstaan. Totdat zij elkaar op dat grote rode vlak ontmoeten…

Lichamen komen in beweging… Er wordt gesproken, niet verbaal maar veel directer: er ontstaat fysieke taal. Hier wordt iets eerlijks en oprechts met elkaar gedeeld. Beperkingen vallen weg en er ontstaat een gelijkwaardigheid die het verstand te boven gaat. Er vindt een ontmoeting plaats die puur is en juist daarom “vanuit zichzelf creëert”.

Hiervan mocht ik samen met mijn collega’s van De Stilte getuige van zijn. Dit werd gezien. Een danser van De Stilte kwam naderhand verbluft naar me toe en vertelde “Op de vloer is het alsof wij met elkaar improviseren, dit zijn dansers!”.

Een jaar geleden is Marjo samen met haar collega’s moedig een rode vloer opgestapt om haar talent te delen. De dansers van De Stilte hebben haar gezien en beantwoord, want:  op dit moment zitten wij midden in de repetities van onze eerste gezamenlijke voorstelling “Het Oog van Godot” die volgende week vrijdag, 26 januari, in première gaat tijdens de Cultuurnacht Breda in de Grote Kerk. En Marjo staat nu naast me, met haar foto in de krant. Vol trots kijk ik naar haar op en glunder met haar mee.

Bas Roijen

De blog/vlogs zijn mogelijk gemaakt door Vrienden Podiumkunsten Breda